ايشان در دوران فقدان حضور پدر بزرگوار و هجرت غريبانه برادر به هدايت پاسخگويي سئوالات و امور شيعيان مشغول بودند از اين جهت آن حضرت خود از محدثين و راويان بزرگ آل محمد (ص) محسوب مي شوند. احاديثي چند از آن بزرگوار در كتب بزرگ شيعه نقل شده است كه به ذكر نمونه اي از آن به عنوان تبريك اكتفا مي نماييم:

حضرت فاطمه معصومه (س) در حديثي مفصل با پنج واسطه از جده‌اش حضرت زهرا (س) نقل مي كند: پيامبر اكرم (ص) فرمودند: "هنگامي كه مرا سير در آسمان دادند (شب معراج) وارد بهشت شدند. آنگاه قصري از در سفيد ديدم كه در آن به در ياقوت زينت داده شده بود. پرده اي به آن آويخته بود كه روي آن اين نوشته به چشم مي خورد: "شيعيان علي (ع)‌ رستگارانند". گفتم اي حبيبم جبرئيل! اين قصر از كيست؟ گفت: از آن پس عمو و جانشين تو علي بن ابيطالب (ع) است. همه مردم در روز قيامت برهنه وارد محشر مي شوند مگر شيعيان علي (ع) جالب اينكه رئيس مذهب شيعه حضرت صادق (ع)‌ سالها قبل از ولايت آن شيفته شيعيان در اوصاف ايشان چه زيبا فرمودند براي ما در قم حرمي است. بانويي از فرزندان من در آنجا دفن خواهد شد كه نامش فاطمه است. هر كس او را زيارت كند‏، بهشت بر او واجب است.

در آرامگاه هاي امامزادهگان، بزرگان و عالمان نوعا قرآن و فاتحه خواندن مرسوم است. در موارد بسيار نادري است كه براي امامزاده اي زيارت نامه رسيده باشد. درباره حضرت معصومه (س) از برادر بزرگوارش حضرت رضا (ع) زيارتنامه رسيده است از اينرو زائران، حضرت معصومه (س) را چون ديگر امامان زيارت مي كنند. با او به گفتگو مي نشينند و از روح بزرگش استمداد مي طلبند. در فرازي از زيارت نامه آمده است: "اي فاطمه مرا در بهشت شفاعت كن چرا كه براي تو در پيشگاه خداوند مقامات و درجات بسيار ارجمند است".

و اين مگر چيزي غير از والايي مقام و منزلت اين بانو است؟

فاطمه جان! اي شفيعه روز جزا، گاهي فكر مي كنم نكند روزي دستم را رها كني و نكند قصوراتم باعث شود كه روي از من برگرداني، اما بانو هزاران شعاع اميد در دلم مي‌تابد: او كريمه است و كريمان چيزي را عطا كنند پس نمي گيرند. ‏

اي زينب دوم! تو به عشق ديدار برادر عزيزت، زينب وار بار هجرت بستي و شهر و ديار خود كه عطر اجداد طاهرت را مي داد رها كردي و به عشق رضاي غريب روانه دشت و بيابان شدي.

معمومه جان! مثل اينكه قرار بود صحنه‌اي همچون قتلگاه كربلا كه زينب نظاره گر آن بود براي تو هم تكرار شود تا مظلوميت اهل بيت (ع) با تكرار تاريخ براي كوردلان و كج فهمان روشن تر گردد.

بي بي مظلومه واي زينب رضا (ع) چه سخت بود براي تو نظاره گر بودن كشتار برادران و برادرزادگان عزيزت به دست آن ناصبي هاي معلون!

اي محدثه آل عبا! هماره در اين انديشه‌ام كه اگر شما دو عزيز زهرا اين دو ميوه دل موسي‌بن جعفر (ع) را در ايران نداشتيم ما ايراني ها مي بايست به كدام درگه روي مي آورديم؟

شباهت حضرت معصومه (س) به حضرت زهرا (س)

يكي از شباهت هاي حضرت معصومه (س) دفاع از حريم ولايت كه مقام عظيم رهبري صحيح اسلامي است بود. همين گونه كه حضرت زهرا (س) با استدلال و گفتار استوار خود، رهبري حق را مشخص و تاييد مي كرد حضرت معصومه (س) نيز در اين راستا مي كوشيد و به نقل روايات مي پرداخت.

سرانجام حضرت معصومه (س) يك سال پس از هجرت حضرت رضا (ع) به خراسان از مدينه به سوي خراسان رهسپار شد، تا غم پرسوز فراق برادر را به پايان رساند و از نزديك يار دلسوز رهبري گردد و در غم و شادي برادر و رهبرش، حضرت رضا (ع) شريك شود، هنگامي كه به ساوه رسيد، دشمنان خاندان رسالت در يك جنگ نابرابر، برادرش هارون و جمعي از بستگان و همراهانش را به شهادت رساندند و در ظرف غذاي آن بانو زهر ريخته و آن حضرت را از اين طريق مسموم كردند كه بيمار شد و از ساوه به قم آمده و پس از شانزده يا هفده روز در دوازدهم ربيع الثاني سال 201 ق در 28 سالگي از اين جهان رخت بربست و به شهادت رسيد. به اين ترتيب، آخرين كوشش خود را در گفتار و رفتار، براي تثبيت رهبري حق، انجام داد و با اتخاذ چنين شيوه اي به شيعيان و مردان خدا پيام داد كه درراه تقويت رهبري حق هيچگاه دريغ ننمايند.

حضرت معصومه (س) در اقامت هفده روزه خود در قم، حوزه علميه را بقاي جاودانه بخشيد و همواره پشتيبان محكمي براي حوزه بود و در نتيجه هزاران فرهيخته و دانش پژوه و دهها مرجع بزرگ و نامدار و اساتيد برجسته و عالمان رباني و عارفان وارسته به جهان تشيع ارزاني داشت و اين برنامه همچنان بيش از پيش ادامه دارد.

از مجموع آنچه كه پيرامون شان و مقام حضرت حضرت معصومه (س) گفته شده چنين فهميده مي شود كه او يك بانوي عادي نيست بلكه از بانوان بسيار ارجمند و جلوه‌اي بسيار تابان از آل محمد (ص) است.

كساني كه بويي از تقرب را استشمام كرده باشند، پا را از محدوده اين زندگي مادي و گرفتاري‌هاي آخرالزمان فراتر برده و در معنويات سير مي كنند. آنها هنگام تشرف به محضر گل هاي باغ نبي فقط ضريح را زيارت نمي كنند بلكه خود را در محضرشان مي بينند و از ايشان كسب فيض مي نمايند. آري اي عزيزان، اينان منبع فيض الهي اند. هر چه هست در نزد آنهاست چه خوب است كمي نسبت به ايشان معرفت پيدا كرده و با شناخت و درك والاتري از محضرشان بهره ببريم

منبع:باشگاه اندیشه